Talent Team - Inter Rijswijk

Nadat vorige zaterdag wat donkere paarden voor het spreekwoordelijke Rijswijkse karretje waren gespannen om de wedstrijd voor hen te winnen, wezen alle signalen erop dat Inter Rijswijk het vandaag toch zelf moest gaan doen tegen de jonge honden van het talententeam uit Arnhem. Aan het roer bij Jong Oranje staat een opmerkelijke verschijning, die de meesten van ons alleen van tv, oude opnames of de volleybal Hall of Fame zullen kennen. Ron Zwerver, Olympisch kampioen in Atlanta in 1996 oogde toch wat kaal. Dit had waarschijnlijk te maken met de afwezigheid van de medaille rond zijn nek, die hij naar verluid zou hebben laten omsmelten om zijn nieuwe Skoda Octavia te betalen. Verdere uitspraken over dit onderwerp zijn echt louter speculatie.

Reeds kwart over één moest worden aangetreden in Arnhem, waarop Niek de B. besloot maar direct vanuit de kroeg in Eindhoven door te gaan naar de wedstrijd. Hij arriveerde dan ook lichtelijk aan de vroege kant, maar desalniettemin stonden de jongens van TTP al lang en smal in de zaal. Terwijl de Rijswijkers langzaam en één voor één binnendruppelden, bleek dat menigeen toch wel erg onder de indruk was van de entourage. Vooral de superdeluxe zoemers waarvan, zo bleek later, dhr. Zwerver veelvuldig gebruik zou maken, sprongen in het oog. Nadat er onderling enige woorden waren gewisseld die toch vooral neerkwamen op: “Dus dit is dus waar mijn contributie heen gaat.” en “Waarom zijn onze ouders niet zulke trouwe fans?”, werd het tijd voor de warming-up. Daarin werd al snel duidelijk dat de jongens niet alleen heel lang en gretig waren, maar ook een aardig balletje konden inslaan. Dit werd geweten aan de ochtendsessie die de jongens zouden hebben afgewerkt op de Arnhemse Postbank. Na het spektakel van het “Overspelen op muziek” en het “Ritmisch aanlopen met bal” kon er gestart worden met de wedstrijd, maar niet voordat aanvoerder/vice-voorzitter/CEO van Toverland vakkundig de toss verloor, maar met zijn vlotte babbel toch service én kant afdwong en de aanvoerder van de tegenpartij alsnog het gevoel gaf dat hij wat had gewonnen.

Vervolgens begon Rijswijk de wedstrijd goed op eigen service, maar na een punt of tien werd al snel duidelijk dat op Papendal de vijf trainingsuren per dag vooral opgaan aan het door brandende hoepels serveren van strakke floatservices. Libero Danny H. was het voornaamste slachtoffer van dit servicegeweld, maar desondanks zorgde keiharde kill-blocks van onder anderen Jeroen van Z. en mooie scores van Ward B. en Michiel V. voor een simpele overwinning: 16-25.

In de tweede set had Rijswijk achterin de zaakjes beter op orde, maar de jeugdinternationals deden er duidelijk een schepje bovenop. Eric-Jan R. deed zijn eervolle vermelding op de Volleybalkrant van vorige week weer eer aan door er lustig op los te scoren. Wat gevaarlijke voetfouten van de jongeheren in het oranje-zwart, die duidelijk nog wat moeite hadden met het aansturen van sommige van hun lange ledematen, leidde tot een ware “Clash of Generations”, waarin Niek R. naast de vele keiharde kill-blocks ze nu ook verbaal even op hun nummer zette. De scheidsrechter, die de wedstrijd overigens prima leidde, nam de jongens in bescherming, zoals hij ongetwijfeld vooraf van boven was geïnstrueerd, zodat het geheel eindigde met een sisser. Het veelvuldig zoemen van Zwerver, die het apparaat duidelijk als grote mannen speelgoed beschouwde, en de daarop volgende wissels konden er echter niet voor zorgen dat TTP dit machtsvertoon te boven kwam en de set ging daarom alsnog betrekkelijk eenvoudig naar de mannen uit Rijswijk: 19-25.

Nadat Ron zwerver de jongens tijdens de setwissel had meegenomen in een inspirerende en sfeerverhogende vogelvlucht langs episch sentiment en verhalen van winnaarsmentaliteit, groeide bij hen het elan dat vaak met jeugdigheid wordt geassocieerd aanzienlijk. Rijswijk besloot bewust zoveel mogelijk van de fouten in deze set te maken, zodat dat later niet meer hoefde. Zelfs de inbreng van Rijswijks eigen knuffelolympiër Chris L. kon niet voorkomen dat jong oranje met de set aan de haal zou gaan. De jongens tilden het tempo naar een zeldzaam hoog niveau en wonnen de set: 25-16.
Nog geen vierde set werd er dit jaar uit handen gegeven door de mannen uit Rijswijk en de vaders en moeders op de tribune zagen al snel dat dit vandaag ook niet ging gebeuren. De fouten waren bij de meeste Rijswijkers (uitzonderingen daargelaten) wel op en de rest voelde zich gesteund door de majestueuze entree van het eerste damesteam van Sliedrecht sport en bleken ineens toch wat harder te kunnen rennen. Zo ook de jonge (multifunctio)Nelis, die vanaf 21-15 de wedstrijd uit mocht spelen en dat met verve deed. Met een uitgemeten bal op Ferdi R., die zodanig ingeslagen werd dat het nog lang nagalmde in Arnhem, werd ook bij de vaders en moeders elke twijfel weggenomen “voor welk team ‘ie nou speelde”. Ook zij zagen als gevolg hiervan het matchpoint op de borden verschijnen, dat door Rijswijk zakelijk werd benut door het bewust laten lopen van een uit geserveerde bal: 25-18.

Hiermee waren de 3-1 en de volle 21 punten uit 7 wedstrijden een feit. Daar de mannen nog genoten van een hapje en een drankje in de kantine en van het uitzicht op de wedstrijd TTP – Sliedrecht Sport D1 vanaf de tribune, konden de jonge honden van TTP zich opmaken voor hun avondtraining, onder het mom van: “Anders worden we toch nooit Olympisch kampioen.” Gelukkig hebben de meeste Rijswijkers deze ambitie reeds laten varen en wordt er pas dinsdag weer verder getraind in de aanloop naar de thuiswedstrijd tegen Gemini-S dat in de onderste regionen van de Topdivisie bivakkeert, op 16 november 18.00. Komt dat zien!

Bron: Inter Rijswijk